Ако си дете
Може да се случи някой да те заплашва – да ти каже, че ще те набие, ще разкаже твоя тайна или ще направи нещо лошо, ако не изпълняваш това, което ти казва.
Заплахата може да те стресне и да те уплаши много. Може да ти се струва, че няма какво да направиш и че си в безизходица. Но запомни, че никой не може и не трябва да те заплашва. Това поведение е неправилно и недопустимо.
⚠️Ти нямаш вина, ако някой те заплашва. Отговорността е изцяло на човека, който го прави.
🗣️Имаш право да не се подчиняваш на заплахи и да търсиш помощ. Твоята безопасност е много по-важна от всяка тайна или предмет.
Какво можеш да направиш:
👉 Разкажи на някого, на когото имаш доверие, какво се случва. Сподели, че те е страх и че имаш нужда от помощ.
👉 Поискай съвет на тел. 116 111 – напълно безплатно и анонимно. Там има възрастни, които ще те изслушат и ще ти помогнат.
👉 Обади се на тел. 112, ако много те е страх и не знаеш какво да направиш.
👉 Ако заплахата е в интернет, можеш да се свържеш с центъра за безопасен интернет на тел. 124 123.
Ако си родител или възрастен
Заплахата е усещане за опасност или насилие, което създава у детето страх, който може да не е видим на пръв поглед. Тя е опасна, защото постоянният страх и напрежение могат да направят детето тревожно, несигурно и безпомощно, което от своя страна може да доведе до сериозни затруднения в неговото развитие.
Заплахата не се вижда, но се усеща. Детето живее в страх и напрежение, сякаш нещо лошо може да се случи всеки момент.
Това често се проявява чрез на пръв поглед дребни сигнали – страх от определен човек, неспокоен сън, примиренческо поведение или прекалено „примерни“ действия.
Какво може да се направи:
👉 Родителят трябва да пита детето как се чувства – спокойно, без натиск. Важно е детето да знае, че може да му разкаже всичко и че ще бъде чуто, без да бъде осъждано.
👉 Трябва да се обръща внимание на сигналите – ако се забележи нещо необичайно в поведението или настроението на детето, това не бива да се игнорира.
👉 Родителят трябва да осигури физическа и емоционална безопасност – ако има съмнения за конкретен човек, детето не бива да остава насаме с него.
👉 Родителят трябва да внимава как говори – заплахите и критиките могат да засилят страха, тъй като отразяват собствената безпомощност и тревога, вместо да помогнат на детето.
👉 При конкретни притеснения или усещане, че не може да се справи сам, родителят може да потърси професионална помощ на тел.116 111, тел. 124 123 (safenet.bg), или 112.
Ако си дете
Може да се случи някой да те заплашва – да ти каже, че ще те набие, ще разкаже твоя тайна или ще направи нещо лошо, ако не изпълняваш това, което ти казва.
Заплахата може да те стресне и да те уплаши много. Може да ти се струва, че няма какво да направиш и че си в безизходица. Но запомни, че никой не може и не трябва да те заплашва. Това поведение е неправилно и недопустимо.
⚠️Ти нямаш вина, ако някой те заплашва. Отговорността е изцяло на човека, който го прави.
🗣️Имаш право да не се подчиняваш на заплахи и да търсиш помощ. Твоята безопасност е много по-важна от всяка тайна или предмет.
Какво можеш да направиш:
👉 Разкажи на някого, на когото имаш доверие, какво се случва. Сподели, че те е страх и че имаш нужда от помощ.
👉 Поискай съвет на тел. 116 111 – напълно безплатно и анонимно. Там има възрастни, които ще те изслушат и ще ти помогнат.
👉 Обади се на тел. 112, ако много те е страх и не знаеш какво да направиш.
👉 Ако заплахата е в интернет, можеш да се свържеш с центъра за безопасен интернет на тел. 124 123.
Ако си родител или възрастен
Заплахата е усещане за опасност или насилие, което създава у детето страх, който може да не е видим на пръв поглед. Тя е опасна, защото постоянният страх и напрежение могат да направят детето тревожно, несигурно и безпомощно, което от своя страна може да доведе до сериозни затруднения в неговото развитие.
Заплахата не се вижда, но се усеща. Детето живее в страх и напрежение, сякаш нещо лошо може да се случи всеки момент.
Това често се проявява чрез на пръв поглед дребни сигнали – страх от определен човек, неспокоен сън, примиренческо поведение или прекалено „примерни“ действия.
Какво може да се направи:
👉 Родителят трябва да пита детето как се чувства – спокойно, без натиск. Важно е детето да знае, че може да му разкаже всичко и че ще бъде чуто, без да бъде осъждано.
👉 Трябва да се обръща внимание на сигналите – ако се забележи нещо необичайно в поведението или настроението на детето, това не бива да се игнорира.
👉 Родителят трябва да осигури физическа и емоционална безопасност – ако има съмнения за конкретен човек, детето не бива да остава насаме с него.
👉 Родителят трябва да внимава как говори – заплахите и критиките могат да засилят страха, тъй като отразяват собствената безпомощност и тревога, вместо да помогнат на детето.
👉 При конкретни притеснения или усещане, че не може да се справи сам, родителят може да потърси професионална помощ на тел.116 111, тел. 124 123 (safenet.bg), или 112.