Ако си дете
Има хора, които могат да те докоснат по начин, който не ти е приятен. Те могат да ти казват, че „така се прави“ или че това е „на игра“. Могат да поискат от теб да пазиш тайна за всичко това, което се случва.
Тази ситуация може да те накара да се почувстваш объркана, уплашена, да ти е неприятно или просто да ти е зле. Това е нормална реакция, защото тялото и чувствата ти сигнализират, че нещо не е наред. Запомни, че твоето тяло е твое и никой няма право да те докосва, ако ти не искаш.
⚠️Ти не си виновна, че си попаднала в такава ситуация. Отговорността за поведението е изцяло на човека, който те докосва по неподходящ начин.
🗣️Имаш право да кажеш „не“ и да поискаш помощ, когато не се чувстваш добре. Тялото ти е твое и трябва да бъде уважавано.
Какво можеш да направиш:
👉 Кажи на възрастен, на когото имаш доверие, че искаш да споделиш нещо, което те притеснява. Не е нужно да казваш всичко – само това, което чувстваш, че е важно. След като споделиш, поискай помощ.
👉 Можеш да се обадиш на тел. 116 111 – безплатно и анонимно. Там има хора, които ще те изслушат и ще ти дадат съвет.
Ако си родител или възрастен
Всяко докосване на тялото на детето по сексуален или интимен начин от възрастен или по-голямо дете, което нарушава личните му граници е неприемливо и незаконно. То предизвиква страх, вина, травми и нарушава доверието на детето към възрастните.
Има моменти, в които детето няма да назове директно какво се случва, но ще го преживее с тревожност, затваряне и отдръпване, избягване на определен човек или място, безпричинно боледуване, сексуализирано поведение или нощни страхове. Това са сигнали, като особеното в повечето случаи е, че не става дума за непознат, затова е и трудно да се усети навреме.
Какво може да се направи:
👉 Родителят следва да обърне внимание, ако има притеснения, като осигури на детето увереност, че може винаги да споделя без страх да бъде обвинено, порицано или наказано за мълчанието си. Той трябва да създаде спокойна среда, в която детето може да разказва.
👉 Родителят трябва да говори на детето за личните граници и за областите на тялото, които никой не може да докосва без съгласие (например гърди, корем, интимни зони, дупе, вътрешната страна на бедрата, лице и уста), както и че от определена възраст детето има право да пази тялото си, като не позволява да бъде показвано голо или друг човек да се къпе с него в банята.
👉 Ако детето сподели нещо, родителят трябва да му повярва, защото децата не лъжат за насилието, дори ако нямат подходящите думи да го опишат.
👉 При съмнение родителят трябва да действа веднага и да се свърже с тел. 116 111, полицията или социалните служби.
Ако си дете
Има хора, които могат да те докоснат по начин, който не ти е приятен. Те могат да ти казват, че „така се прави“ или че това е „на игра“. Могат да поискат от теб да пазиш тайна за всичко това, което се случва.
Тази ситуация може да те накара да се почувстваш объркана, уплашена, да ти е неприятно или просто да ти е зле. Това е нормална реакция, защото тялото и чувствата ти сигнализират, че нещо не е наред. Запомни, че твоето тяло е твое и никой няма право да те докосва, ако ти не искаш.
⚠️Ти не си виновна, че си попаднала в такава ситуация. Отговорността за поведението е изцяло на човека, който те докосва по неподходящ начин.
🗣️Имаш право да кажеш „не“ и да поискаш помощ, когато не се чувстваш добре. Тялото ти е твое и трябва да бъде уважавано.
Какво можеш да направиш:
👉 Кажи на възрастен, на когото имаш доверие, че искаш да споделиш нещо, което те притеснява. Не е нужно да казваш всичко – само това, което чувстваш, че е важно. След като споделиш, поискай помощ.
👉 Можеш да се обадиш на тел. 116 111 – безплатно и анонимно. Там има хора, които ще те изслушат и ще ти дадат съвет.
Ако си родител или възрастен
Всяко докосване на тялото на детето по сексуален или интимен начин от възрастен или по-голямо дете, което нарушава личните му граници е неприемливо и незаконно. То предизвиква страх, вина, травми и нарушава доверието на детето към възрастните.
Има моменти, в които детето няма да назове директно какво се случва, но ще го преживее с тревожност, затваряне и отдръпване, избягване на определен човек или място, безпричинно боледуване, сексуализирано поведение или нощни страхове. Това са сигнали, като особеното в повечето случаи е, че не става дума за непознат, затова е и трудно да се усети навреме.
Какво може да се направи:
👉 Родителят следва да обърне внимание, ако има притеснения, като осигури на детето увереност, че може винаги да споделя без страх да бъде обвинено, порицано или наказано за мълчанието си. Той трябва да създаде спокойна среда, в която детето може да разказва.
👉 Родителят трябва да говори на детето за личните граници и за областите на тялото, които никой не може да докосва без съгласие (например гърди, корем, интимни зони, дупе, вътрешната страна на бедрата, лице и уста), както и че от определена възраст детето има право да пази тялото си, като не позволява да бъде показвано голо или друг човек да се къпе с него в банята.
👉 Ако детето сподели нещо, родителят трябва да му повярва, защото децата не лъжат за насилието, дори ако нямат подходящите думи да го опишат.
👉 При съмнение родителят трябва да действа веднага и да се свърже с тел. 116 111, полицията или социалните служби.